چه اموالى كه از خارج خريدارى شده باشد و يا موجود در انبارهاى كالاى شخصى و يا عمومى و يا اثاث البيت بيمهء خطر آتشسوزى و غرق در آب و نقص حاصل در كالا و حصول عيب و خرابى در آن بيمهء ماشين شخص ثالث يا تمام بدنه بيمهء كشتىهاى تجارتى و آنچه از اين قبيل است و بيمه اقسام ديگرى نيز دارد و چون حكم آنها يكى است لزومى ندارد كه تمام آنها ذكر شود . مسأله 26 قرارداد بيمه چند ركن و پايه دارد : 1 - ايجاب از بيمه كننده ، يعنى انشاء عقد بيمه بر طبق بيمه نامه به وسيلهء بيمه كننده . 2 - قبول بيمه گر ، يعنى آنچه بيمه كننده انشاء كرد ، او قبول كند . 3 - معلوم كردن آنچه بيمه مىشود : حيات و سلامتى بدن اموال ماشين و يا چيزهاى ديگر . 4 - تعيين بيمهء ماهيانه و يا ساليانه . . مسأله 27 لازم است در قرارداد بيمه تعيين آنچه كه بيمه مىشود و تعيين خطرهاى احتمالى كه آن چيز به خاطر آن خطرات بيمه مىشود و همين طور لازم است اقساط بيمه و ابتداء و انتهاء و مدت بيمه تعيين گردد . مسأله 28 مىتوان قرارداد بيمه را با تمام اقسام آن از باب عقد هبهء معوّضه تصحيح كرد به اين معنى كه بيمه كننده مبلغى را به طور ماهيانه يا ساليانه يا يك جا به بيمه گر هبه مىكند و در ضمن عقد هبه به بيمه گر شرط مىكند كه در صورت پيشآمد و رخدادِ هر نوع خسارتى كه در بيمه نامه ذكر شده ، بايد بيمه گر آن را جبران كند و بر بيمه گر نيز واجب است به اين شرط وفا كند و خسارت بيمه كننده را جبران كند ، بنا بر اين عقد بيمه به تمام اقسام آن يك نوع هبه معوضه است ، جايز و صحيح است . مسأله 29 چنانچه بيمه گر در صورت پيشآمد خسارتى بر بيمه كننده از جبران آن خوددارى كند و به شرط هبه عمل ننمايد و خسارت نپردازد ، بيمه كننده خيار تخلف شرط دارد و مىتواند قرارداد بيمه را فسخ كند و آنچه از اقساط بيمه پرداخت كرده است ، مسترد داشته و پس بگيرد . مسأله 30 در صورتى كه بيمه كننده به پرداخت اقساط بيمه كمّاً و كيفاً اقدام نكند ، واجب نيست بر بيمه گر كه خسارات وارده را جبران كند و بيمه كننده حق ندارد آنچه از اقساط بيمه پرداخت كرده است ، مسترد بدارد و پس بگيرد . مسأله 31 براى صحّت قرار داد بيمه مدت معينى اعتبار نشده است كه بايد يك ساله باشد يا دو ساله و يا بيشتر ، بلكه تابع است به آنچه طرفين بيمه گر و بيمه كننده اتفاق كرده باشند . مسأله 32 اگر عده‌اى و چند نفرى جمع شوند و اتفاق كنند بر تأسيس شركتى كه سرمايهء شركت را به طور مشترك از مال خودشان بگذارند و هر يك از شركاء و يا يكى از آنها در ضمن عقد شركت بر ديگران شرط كند كه چنانچه پيشآمد ضرر و حادثه‌اى بر